dinsdag 17 april 2012

De welzijnseconomie, een economie die zowel sociaal, als ecologisch is.

Iedereen weet al langer dan vandaag dat de manier waarop we onze wereld op economisch vlak laten draaien niet altijd even sociaal is. Alsook niet zo ecologisch verantwoord. Naar schatting verdienen twee en een half miljard mensen minder dan anderhalve euro per dag. Zo geven wij de
generaties na ons het vergiftigde geschenk van deze wereld waarvan we het natuurlijk kapitaal veel te gulzig verbruiken.
Gedurende de laatste decennia zijn we getuige kunnen zijn van een nieuwe globaliseringsgolf waarbij het Noorden zijn ontwikkelingsmodel goedschiks of kwaadschiks heeft doorgedrukt bij de landen in het Zuiden. De economische groei vormt de alfa en de omega van dit ontwikkelingsmodel, met als gevolg een stijging van het Bruto Mondiaal Product. De populatie moet streven naar de vrijmaking van de markten, de afbouw van de regulerende rol van nationale overheden, de liberalisering van het financiewezen, de privatisering van overheidsbedrijven enzoverder.
Men beweert dat de globale economische groei noodzakelijk is om ervoor te zorgen dat de armoede effectief bestreden kan worden. De ervaring leert ons dat mondiale economische groei een toch wel zeer inefficiënte manier is om aan armoedebestrijding te doen. Ecologische kosten hebben doorgaans ook vergaande economische gevolgen. Vaak betreft de economische groei die een enorme milieukost met zich meebrengt en die de armsten onder ons extra hard treft. De onrechtvaardige economische verdeling wordt in stand gehouden door onrechtvaardige ecologische verdeling, zowel tussen als binnen landen. Wanneer het natuurlijk kapitaal achteruit gaat, zijn de armsten vanzelfsprekend de eerste slachtoffers : zij zijn dan ook het
meest afhankelijk van natuurlijke bronnen om te overleven.
De ecologische problematiek en het mondiale rechtvaardigheidsvraagstuk zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Armere mensen wonen verhoudingsgewijs vaker in de meest vervuilde buurten. Zij beschikken dan ook niet over de middelen om zich te wapenen tegen de gevolgen hiervan.
Een tweede probleem dat zich mede stelt is het groeigerichte ontwikkelingsmodel. Ondanks de inzet en goedbedoelde initiatieven omtrent duurzame ontwikkeling gaat het niet goed met het Ecosysteem Aarde. De wetenschap toont aan via onderzoek dat de mondiale milieu-impact de draagkracht van de aarde overschrijdt. Zo ontstaat onder andere het snelle
biodiversiteitsverlies en de globale opwarming. Niet alleen het Noorden, de rijke geïndustrialiseerde landen) bevuilt de aarde. Meer en meer treedt het Zuiden (ontwikkelingslanden) hen bij. China en India telt ongeveer 400 miljoen ‘nieuwe consumenten’ met een even grote ecologische voetafdruk als de gemiddelde westerling. Het is natuurlijk niet de
bedoeling dat we gaan veralgemenen naar de wereldbevolking. Toch kunnen we stellen dat de consumptiepatronen zoals wij die gewoon zijn in het Westen, ondemocratisch zijn. Zij kunnen niet universeel gedeeld worden. De Westerlingen hebben een materiaal-enenergie-intensieve levenswijze die alleen volgehouden kan worden doordat de ecologische kosten worden afgewenteld op de niet-consumerende leden van de huidige en de toekomstige generaties. Deze zullen het moeten stellen met een veel minder leefbare wereld, dan deze dewelke onze voorouders kregen.
Naarmate de wereldvebolking toeneemt, dient de beschikbare biocapaciteit van de aarde gedeeld te worden door het aantal mensen. Om op een menswaardige manier te kunnen leven, hebben de 75% armsten in de wereld recht op een groter deel van de ecologische kloek. Het principe van ecologische duurzaamheid vereist dat de totale schaal van de wereldeconomie het draagvlak van de aarde respecteert. Hier streven vele mensen dan ook naar. Wetenschappers hebben voor dit scenario berekend dat de doorstroom van materialen en energie doorheen de Westerse economie met een factor 10 moet dalen. Het is zeer onwaarschijnlijk dat dit wetenschappelijk gegeven te verzoeken valt met de ongelimiteerde mondiale BNP-groei.

Bron:
Terra Reversa, http://www.pala.be/, 13/02/2007

Geen opmerkingen:

Een reactie posten